Informacje

Kościoły te wyłoniły się z zachodniego kościoła jeszcze przed reformacją lec gosiły zasady do niejh zbliżone. Waldensi był to ruch religijno-społeczny, głoszący naukę o dobrowolnym ubóstwie jako ideale życia chrześcijańskiego, zainicjowany w 2. połowie XII w. przez P. Valdesa który stał się ostatecznie odrębną grupą religijną.

Podstawę doktryny waldensów stało się wyłącznie Pismo Święte. Zajmując się początkowo apostolstwem świeckich (mężczyzn i kobiet), ruch ten skupiał głównie rzemieślniczą biedotę Francji południowej. Szybko też znalazł zwolenników w Lombardii, gdzie przedstawicieli tegoż ruchu nazywano "pauperes de Lugdune" (od Lyonu, głównego ośrodka waldensów).

Za głoszenie kazań bez zgody rzymskokatolickiego Kościoła, krytykę duchowieństwa a także postulaty reformy Kościoła zostali waldensi (w r. 1184 i 1215) ekskomunikowani. Prześladowani przez inkwizycję odeszli od oni Kościoła, i wprowadzili własne zmiany doktrynalne i liturgiczne. Pod względem organizacyjnym upodobnili się oni do katarów, dzieląc się na zwykłych wierzących (credentes) i doskonałych (perfecti), praktykujących ubóstwo, czystość i posłuszeństwo. Stworzyli oni swoją własną hierarchię duchowną, zbliżoną strukturalnie do katolickiej.

Część waldensów wróciła pod władzę Rzymu tworząc ugrupowanie "katolickich ubogich". Waldensi, podzieleni we Włoszech znaleźli zwolenników, podobnie jak i w Niemczech, Czechach i na Śląsku. Niektóre odłamy waldensów zbliżyły się do wyznawców kalwinizmu inne do metodyzmu. Obecnie Gminy waldensów istnieją do dziś na północy Włoch i w Szwajcarii.
Inną grupa byli husyci - Husyci, czeska sekta religijna i narodowo-polityczna, założona w 1419 przez Jana Žižkę spośród zwolenników Jana Husa. Pierwotnie nosili nazwę wiklefiści, a od 1420 husyci. Odłam bardziej radykalny otrzymał miano taborytów, przewodzili mu kolejno J. Żiżka i Prokop Wielki.

Husyci uznawali jedynie Pismo Święte jako źródło objawienia. Odrzucali kult obrazów, sakramenty, spowiedź, ostatnie namaszczenie, naukę o przeistoczeniu, o czyśćcu, o wstawiennictwie świętych, relikwie, pokutę i wszystkie święta kościelne z wyjątkiem niedzieli.

Umiarkowane skrzydło husytów żądało udzielania komunii pod dwiema postaciami i wprowadzenia ścisłej dyscypliny kościelnej. Przewodził mu Jan z Rokycan - nazywano ich utrakwistami lub kalikstynami.

Sobór w Bazylei w 1433 przyjął ich żądania i na mocy kompaktatów bazylejskich, czyli praskich, pozwolił powrócić na łono Kościoła katolickiego. Husytyzm był ostatnim wielkim ruchem w dziejach średniowiecznego chrześcijaństwa zachodniego.

Ciekawe artykuły

Antrynitarze

Ruchy antytrynitarne czyli kwestionujące naukę o Trójcy Świętej sytuują się w zasadzie na obrzeżach chrześcijaństwa. W III w. n.e prezbiter Ariusz głosił ze Syn Boży jest niższy od Ojca, co spowodowało oskarżenie go o antytrynitaryzm, czyli radykalny monoteizm chrześcijański (unitarianizm) kwestionujący naukę o Trójcy Świętej. Został on potępiony na nicejskim soborze w 321 r. lecz odrodził się w trakcie reformacji. W Polsce przybrał postać aranizmu, czy też inaczej socynianizmu – był on zwalczany nie tylko przez katolików lecz i protestantów.
W II poł. XIX w. powstała w Ameryce Północnej organizacja Badaczy Pisma Świętego którzy za jedynego Boga uznawali Ojca, Syna Bożego za najwyższego anioła, zaś Ducha świętego za energię Bożą. Ich głównym ideologiem był Russel, który uczył że w 1874 r. Jezus niewidzialnie zstąpił na ziemię objął panowanie. Ruch ten nie był jednolity, część jego członków pozostała wierna naukom Russela, pozostałych za sobą pociągnął Rutherford który zreorganizował te zbory które w 1933 r. przyjęły nazwę Świadkowie Jehowy.
Świadkowie Jehowy podjęli bardzo ożywiona działalność misyjna stąd tez obecni są na całym świecie. Rozpowszechniają swoje nauki głównie...... Czytaj więcej >>

Reklama

poznań apartamenty, hosting, pozycjonowanie w poznaniu płaskowniki, kawaly, odszkodowanie za śmierć - zadośćuczynienie za błąd lekarski, Woski samochodowe, Jak zarobić pieniądze, 1 procent, Noclegi Zakopane, porady prawne warszawa