Informacje
Ruchy te wyrosły z millenaryzmu – czyli nurtu zwanego inaczej chiliazmem który opierając się na dosłownej interpretacji 20-22 Objawienia św. Jana głosił nadejście „Tysiącletniego” Królestwa Bożego Ziemi. Ruchy tego typu istniały już na podatku chrześcijaństwa, stłumione jednak ok. IV w. przez Kościół, odrodziły się w średniowieczu, a następnie w XIX i XX w. Podobnie jak poprzednie ruchy. Głoszą one że Chrystus literalnie na 1000 lat obejmie panowanie na Ziemi. Kościół rzymskokatolicki, czy większość kościołów protestanckich pogląd ten uznaje za błędny. W 1833 r. amerykański kaznodzieja Miller ogłosił rychłe powtórne przyjście Chrystusa za Ziemię w 1844 r. Rok ten nadszedł i nic się takiego nie stało, co spowodowało oczywiście podział w łonie samego ruchu. Najsilniejszym ruchem stali się zwolennicy adwentu, czyli powtórnego przyjścia Chrystusa na Ziemię. Ich „prorokinią” była Ellen G. White autorka wielu prac z których najgłośniejsza jest ksiażka „wielki bój” w którym przedstawiła ona historię świata chrześcijaństwa z perspektywy protestanckiej a także wizję przyszłości. Adwentyści pomimo wielu w tej mierze wahań obecnie deklarują wiarę w Trójce Święta, lecz są przeciwnikami nauki o nieśmiertelności duszy, oraz istnienia czyśćca a także wiecznego piekła ucząc że Bóg grzeszników po prostu zniszczy. Wierzą że Jezus w 1847 r. rozpoczął niebiańską służbę „oczyszczenia świątyni” i że przyjdzie by proklamować 1000 letnie królestwo na Ziemi. Określenie „adwentysta” ma więc oznaczać tego kto praktykuje oczekiwanie na powtórne przyjście Chrystusa.
Praktykują oni chrzest poprzez zanurzenie osoby dorosłej, a wiec podobnie jak baptyści czy zielonoświątkowcy odrzucają chrzest niemowląt. Mają tez obrzęd wieczerzy Pańskiej – czyli Komunii Świętej w której uznają symboliczną obecność Chrystusa w postaciach chleba i soku gronowego. Charakterystyczne jest że przed Wieczerzą Pańską nie tylko się spowiadają lecz i umywają sobie wzajemnie nogi stosownie do ustanowienia Chrystusa który tez umysł uczniom nogi jako przykład służby. Świętują sobotę (sabat – od zmierzchu w piątek do zmierzchu w sobotę) zamiast niedzieli. Nie spożywają wieprzowiny i niektórych innych rodzajów mięs uważanych za nieczyste, ani alkoholu stąd sok gronowy w Wieczerzy Pańskiej.
Nie praktykują kultu świętych. Darzą szacunkiem osobę Marii, matki Pana Jezusa którą uznają za wzór matki i żony nie jest ona jednak dla nich niepokalana, dziewica czy pośredniczką.
Ciekawe artykuły
Ruch zielonoświątkowy został zainicjowany na pocz. XX w. w USA przez W.J.Seymoura, I. Barra i Ch. Perkana jako religijny ruch charyzmatyczny który dążył do tego by chrześcijanie otwarli się na działanie Ducha Świętego. Podstawą do powstania ruchu zielonoświątkowego stał się ruch uświęceniowy wyrosły z metodyzmu.
Podobnie jak inni protestanci zielonoświątkowcy uznają Pismo święte za podstawę wiary, lecz specyfika tego ruchu są charyzmaty które przypisują sobie jako dary Ducha Świętego takie jak: mówienie językami – glossoalia, uzdrawianie chorych, prorokowanie. Łacnie szacuje się iż na świecie jest od 50 do 250 mln zielonoświątkowców.
Wielu zielonoświątkowców uważa że stanowią oni kolejna gałąź chrześcijaństwa która do protestantyzmu upodabnia uznanie pisma świętego jako podstawy wiary, do katolicyzmu zaś – podkreślanie roli Ducha Świętego i osobistego przeżycia i doświadczenia relacji z Bogiem. Protestanci sądzą że człowiek nie ma wolnej woli i jest niejako „bezradny” wobec bożej łaski. Zielonoświątkowcy sadzą natomiast inaczej - uważają że człowiek posiada wolną wolę, zaś predestynacja w ujęciu reformacyjnym, zwłaszcza kalwińskim – nie ma miejsca....... Czytaj więcej >>
Reklama
poznań apartamenty, hosting, pozycjonowanie w poznaniu flagi reklamowe, stoiska targowe, windykacja poznań, szukam męża, tanie tłumaczenia, usługi detektywistyczne, psycholog Łódź, Kancelaria adowokacka Kraków